Archive for the 'филозофија' Category

29
мар

Трио

Откако го напишав оној чуден психолошки пост во категоријата “филозофија”, ме фасцинира приказната на Трале, Петко и Светлан. Решив да им посветам малку повеќе внимание.

Трале е најурамнотежената личност од тројцата, што не кажува баш многу. Проблемот со Трале е што си противречи самиот на себе. Свесен е дека урамнотеженоста му е најголем адут, па не сака да превзема претерано драстични мерки. Од друга страна, Трале е идеалист, па некако го јаде тоа што ради неговото недрастичнимеркипревземање светот не е како што треба да биде. Потребен му е некој што може да го направи тоа што е потребно, а самиот Трале во меѓувреме да врши улога на објективен набљудувач. Кога би ограбувале банка, Трале би бил тој што го планира грабежот.

Петко знае да биде незгоден лик. Кога би ограбувале банка, Петко би бил оној едниот психопат во екипата што секогаш повеќе се интересира за насилство отколку за задачата. За разлика од Трале, тој го има тоа што е потребно за да се заврши работата, и најверојатно ќе ја заврши работата. Единственото прашање е дали тоа ќе предизвика еден куп колатерална штета, и дали притоа таванот ќе падне врз него, или врз сите тројца наши ликови. Може да се каже дека Петко го дели идеализмот на Трале, но ги нема оние безбедносни механизми што го прават Трале релативно безопасен. А Трале е само безопасен додека не е Петко со него.

За разлика од овие двајца, Светлан не е оптоварен со идеализам. Светлан има се што му е потребно и не сака да се замара со проблемите на светот ниту на реагира на надворешни провокации. Во основа, Светлан е џокер за излегување од било која ситуација, и ако нејќеш да се замараш со постигнување на некакви банални самоуништувачки цели како ограбување банки, ни ти ни требаат другите. Од овој аспект, Светлан изгледа совршено, но финтата е дека тешко е да се дојде до него. Треба да запалиш три свеќи со мирис на мамут врз тиркизен пентаграм во 22:13 на седум осмини полна месечина, и можеби ќе се појави, ако имаш среќа. Не е дека свеќите и пентиќот прават нешто – појавувањето на Светлан е чиста космичка случајност – ама добро е да се занимаваш со нешто.

Ако Светлан е толку незгоден лик, тогаш зошто другиве двајца го дружат за ограбување банка? Најверојатно бидејќи се свесни дека нема да успеат да избегаат, но знаат и дека секогаш постои онаа минимална, еден во пет милиони шанса Свеле да реши да се материјализира пред банката со запалена кола. А ако се случи тоа, најверојатно се на чисто.

Најверојатно.

13
фев

Чуден психолошки феномен

Можно е да се претварам во еден од оние несоничари што не можат да спијат ради кошмари. Знаете, еден од оние клише луѓе со несоница како во филмовите, наместо еден од оние крајно ос’м луѓе со несоница што не можат да спијат ради неразјаснети причини, па сите мислат дека ги заебаваат бидејќи не знаат да кажат зошто не можат да спијат.

Ноут дека тука побарав слика од Adrian Paul во The Owl за да ја илустрирам мојата поента и можеби да ставам некој шеговит цекаемовиден коментар на неа. Не најдов, но остана прашањето: колку сум лејм што го памтам тој филм?

Во основа, изгледа како неспиење ради кошмари да е за лузери. Како човек, имаш капацитет да се соочиш со кошмарот и да го претвориш во нешто подобро. Но, ако причината за кошмарот е покомплицирана за средување, тогаш си имаш проблем. A ако за проблемот си свесен и без да има кошмари, тогаш кошмарите ама баш ич не ти помагаат. Но, во секој случај, те тераат уште еднаш да размислиш, и можат да те доведат до екстремно бескорисни размислувања, во кои спаѓа и ова кое што сакам да го изнесам во овој пост.

Да, добро разбравте, овој пост нема врска со несоница (освен што го пишувам во 4 сабајле). До овој ред само пробував да се извадам зошто си го губам времето мислејќи вакви работи.

Имено, забележав дека секогаш човекот кој што сакам да бидам е полош од човекот кој што сум. Тука муабетов се разгранува на два дела:

  1. Ова само кај мене е или и кај другите?
  2. Да, знам што се прашувате: зошто некој толку крајно ос’м колку мене би настојувал да биде некој друг? Има разно-разни причини. Кога си млад, исто си и глуп, не си задоволен со тоа што го имаш. После кога ќе бидеш стар, може да се случи да сакаш да постигнеш некоја цел што едноставно не можеш да ја постигнеш, па мора некој друг да ја постигне. А кој друг ако не ти?

Како и да е, забележав и една друга работа: дека се помалку сакам да бидам човекот кој што сакам да бидам, а ако се земе во предвид што се напишав до сега, тоа знае да делува збунувачки. Ајде да поедноставиме за да видиме зошто всушност ништо не е едноставно во ваквата ситуација.

Да кажеме дека јас сум Трале, но сакам да бидам Петко. Според гореизнесеното, тоа значи дека Трале е подобар од Петко. Ова се сосема чиста ситуација. Но, што се случува ако почнам се повеќе да не сакам да бидам Петко, да не ми одговара баш да си останам Трале, а и потајно, со одредена доза резерва, да размислувам да станам Светлан?

Еден логичен излез од ова е дека Трале станал полош, можеби полош и од Петко, но подобар од Светлан.

Јас, искрено, не знам што му фали на Светлан. Но, колку луѓе што се викаат Светлан може да ми наброите?

P.S. Не се важи ако барате Светлан на Гуг’л и ми одговорите со пола Бугарија во коментар.

12
ное

Алтернативна претстава на живот

По долготрајно размислување, сфатив дека мојот живот всушност претставува трка против Жан-Жак Милто. Целта е смртта.

Да нема забуни: целта ми е јас да умрам побрзо од него, не обратно.

Зошто Милто, од сите музичари кои прошле низ моите уши сите овие години?

Бидејќи откако го слушнав на Блуз енд соул фестивалот во Скопје, сфатив дека тој човек мора да ми свири на погребот.

Ама обавезно во некоја ваква кошулка како на сликата. По можност посветла. Знам дека ги има и такви. Нешто така, понакај црвено. Ама со шари.

Jean-Jacques Milteau

18
фев

Типчето со палката (или: Животот според Goldsmith, прв дел)

Дали сте чуле за Типчето Со Палката (понатаму во текстов со мали букви, не како знак на непочитување, туку како знак на граматичка мрзливост)? Не сте чуле? Јас мислам дека сигурно го знаете. Мислам, можеби не го знаете по име, ама мора да сте го сретнале, или барем некој да ви раскажувал за него.

Типчето со палката се симнува долу (ова е претпоставка, бидејќи за да не гледа сите, најверојатно живее некаде на високо) да го акне секој што ќе се забрза премногу, што ќе живее претерано безгрижно, односно таму е за сите оние кои претеруваат во нештата. Ако возиш често без да употребуваш раце, ќе предизвикаш сообраќајка. Ако одиш по работ доволно често, еднаш и ќе паднеш. За се друго во животот, тука е типчето со палката.

Да бидеме јасни, тоа не е обична палка (нешто како чеканот на Тор што не е обичен чекан). Знае да те акне и онака долго време солидно да те боли. Знае да те зашемети, да не гледаш ништо околу себе, а тоа, богами, знае да биде и поопасно од удар со палка. Доволно силен удар по главата значи и амнезија (губење на податоци, што би рекле ние, информатичарите). А ако му се насобрале доволно причини, типчето може и да замавне толку силно, што главата ќе ти летне од меѓу рамења, без никаква намера да се врати таму. Палка за бејзбол (нот нес'серили таа на типчето)

Типчето не дискриминира. Сите ги удира кога ќе им дојде времето. За некои луѓе се мисли и дека не е така, но единствената разлика е што кај нив модрицата од ударот не е на видливо место, па можат да се преправаат дека не ги стига. Што, уште се сомневате? Не памтите како го удри дури и James T. Kirk? По толку време, тој мислеше дека толку време успеал да го избеге, но плати голема цена кога му дојде времето.

Некои ќе ви кажат дека најмногу од се треба да се плашиме од типчето и неговата моќна палка, дека не смееме да го предизвикуваме. Јас мислам дека тоа не прави досадни. Не би било тоа вистински живот ако не ни дојдеме блиску до повод за типчето да посегне по палката. Нашата сила не доаѓа од избегнувањето на ударот. Нашата сила доаѓа од станувањето на нозе откако ќе го примиме ударот.

Во следниот дел: Cloud Strife…

30
ное

Стара кинеска поговорка

Бигамист што се жени со две сестри си е сам свој баџанак.




Известување

Вале е стара.

Зајакот вели

  1. Ако не ви одговорам на коментарот/пораката, тоа е само 20% пошто сум некултурно говедо. Останатите 80% се должат на безвременица. Општиот одговор во овие случаи е: "Фала на добриот коментар :)".
  2. Не знаете кој е Џон Стоктон?
  3. Ридизајнот е секогаш во тек, но вашите пораки и коментари ќе ми помогнат да го сменам (или нагласам уште повеќе) тоа што ви пречи.
  4. Spanking for all!
The Rabbit knows!

The Evil Grouse

SportyPal

Грозниот виџет на NetworkedBlogs